Beni Mutsuz Edemezsin. Başaramazsın Bunu. Çünkü Ben Sana “ hayat “ Dedim Sevgili. Öldüremezsin Bizi. Üzemezsin Beni. Kendini Öldürmeye Yeltendikçe Ben Seni “ bende “ Büyütmeye Devam Edeceğim. Sen Devam Et Kendinin Katilin Olmaya. Sen Yüzünü Kapattıkça Umuda Ben Seni “ sende “ Doğurmaya Devam Edeceğim. İnatla, Sabırla. Çünkü Sen Cansın Bende..yüreğine Darağacları Kurmakta Kendin Kadar Özgür, Ben Kadar Rehinsin Hayata. Durma Kanat Dudaklarını. Sonra Da Tuz Bas Üzerlerine. Ama Başaramayacaksın Beni Hüzünlere Gelin Etmeye. Başaramayacaksın Çünkü Sen Bana Aitsin. Öldüremezsin Beni. Üzemezsin Sevgili..çünkü Sen Köklerime Hayat Verdin. Sökemezsin Beni Senden. Atamazsın İçimdeki Seni. Şimdi Devam Et Kaldığın Yerden. Öldürmeye Devam Et Kendini. Güya Sadece Kendini Öldüreceksin..hayır Hayır. Sen Bir Kez Öperken Toprağı Dudaklarından, Ben Sensizlikte Bin Kez Ölümü Prova Ederim Gözlerimde. Sana Öldükçe Çoğalırım Ben, Çoğaldıkça Büyürüm Sende..

içinde Yeşeren “ umut “ Filizlerini Köklerinden Kopar. Kan Revan Olsun Ellerinden. Yüreğinden Sızsın Karanlıkların. Adressizliğini Fırlat Yüzünü. Ama Benden “seninle “ Yaşadığım Hiçbir An’dan Mutsuzum Cümlesini Duymayı Bekleme. Çünkü Ben Sana “ umut “ Dedim. Yüzünü Sök Yüzünden. Kov Mutluluk Sözcüklerini Limanlarından. Mutlu Olacaksan, Ezik Durmaktan Övünç Duyacaksan Devam Et. İçinde Biriken Tüm Savaşlara Başlamadan Yenilgileri Kabul Et. Ama Ben Sende Yaşarken “ beni “ Mutsuz Edemeyeceksin. Başaramayacaksın Sevgili.ben Yaşarken Ölmeyeceksin. Kendini Öldürmene İzin Vermeyeceğim.

ben Bir Masala “ kahraman “ Olmak İçin Gelmedim. Sana İnat Gitmeyeceğim. Sen “ kendinden “ Uzaklaştıkça Sana “ sen “ Kadar Yakınlacağım. Sen Kendinden Vazgeçtikçe Ben “ sen “ Olacağım. Hadi Dur Ölümün Besmelesiz Safına. Gir Kimsizlik Şehirlerin Küfür Kokan Sokaklarına. Aydınlık Yüzünü Vur Karanlığa. Uykusuzluğunu Kemirsin İçinde Adım Miktarı Mutluluklar. Sana Diyorum Sevgili. Öle-mez-sin. Kendini Öldürmene İzin Veremem. Sendeki “ seni “ Öldürebilirsin Lakin Sendeki Beni Öldü-re-mez-sin..çünkü Ben Sana “ hayat “ Dedim..çünkü Ben Sana “ umut “ Dedim..

şimdi Bırak İçindeki Yavan Sorguları/ Savaşları. Yetmedi Mi Kendini Asmaların ? Yetmedi Mi Kendini Yerden Yere Vurmaların ? Çok Fazla Şey İstemiyorum Senden. Adımın Kapladığı Yer Kadar Mutlulukları Kendine Bağışla Ne Olur. İki Dudağının Boşluğuna Birkaç Umut Cümlesini Bırak. Hadi Adından Ötesini Hiçlik Bildiğim Duraklarda Ölmeme İzin Verme. İliştir Beni Aynalarındaki Gülümseyen Yanına. Bir Uçurum Boşluğu Yüreğin. Sendelesen De Düşme Sakın. Düş-me..düşersen De Sol Yanıma Düşür Sol Yanını..bir Ölüm Sessizliği Hüznün. Üşüsen De Ölme Sakın. Öl-me. Öleceksen De Beni De Götür Yanında. Tek Kişilik Mezara Sığar Değil Mi Yüreğimiz ?

 

beni Bu Kadar Mutlu Etmişken
başını Eğe-mez-sin.
seni “ sana “ Bırakmıyorum..
öle-mez-sin.
bite-mez-sin..
çünkü Sen Ben’sin..
ben De Sen…

ne Yaparsan Yap..
beni Mutsuz Edemezsin.
ölümü Daya Dudaklarıma,
karanlığı Yama Kıyılarıma.
ama Beni Üze-mez-sin
çünkü Ben Seninle Mutluyum..
sen Yaşarken,
beni Mutsuz Göremezsin..
çünkü Ben Sana “ hayat “ Dedim…

“ seni Çok Ama Çok Seviyorum Canım “

Sen; benim vazgeçilmezimsin.
Geceler boyu düşlediğim,
Rüyalarımı şiirlerle süslediğim
Su gibi aş gibi.
HERŞEYİMSİN !

Sen; benim tek tutuklu yanım,
Yıllar boyu sürgünlerim.
İçimden söküp atamadığım mahpusluğum,
Hürriyetim, kana kana içtiğim suyum.
HERŞEYİMSİN !

Sen; benim yüreğimde hiç bitmeden kanayan,
Bir ömür dermanı bulunmayan.
İçimde her an ağladığım yanım,
Canım, kanım, tek varlığım.
HERŞEYİMSİN !

Sen; benim umutlarımın kadını,
Düşlerimin tek sultanı.
Unutamadığım atamadığım,
Hayattaki en tatlı yanım.
HERŞEYİMSİN !

HyLPrmm

İnsanın içine işleyen bir ayaza ev sahipliği yapan kış sabahında,seni düşündüğümde içime yayılan sıcaklığın,dışarıdaki iki metre karı bile eritebileceğini düşünüyorsam…
Uykudan yüzümde mutlu bir gülümseme ile kalkıp benimle birlikte uyanan güne senin adını veriyorsam…

Evimin bütün duvarlarında senin yüzünü görüp,bana baktığını hissediyorsam…
Ve bu beni her gün hep aynı şekilde heyecanlandırıyorsa…
İçtiğim çayın şekeri,sigaramın dumanı,kahvaltımın her lokması sen oluyorsan…
Sokakta bana bakan her insan,yüzümdeki tarifsiz sevinci görüp hayrete düşüyorsa…
Sevdiğin şarkıyı defalarca başa alıp bıkmadan defalarca dinleyebiliyorsam…
O şarkının her sözüne seninle ilgili ayrı bir anlam yüklüyorsam…
Yorucu bir günün sonunda ufacık bir sözünle,bir gülüşünle uzun bir tatilden dönmüş gibi enerji doluyorsam…
Ve o enerjiyle günlerce hiç durmadan çalışabileceğimi duyumsuyorsam…
Gün boyu saatleri,dakikaları sayıp ’neden geçmiyor bunlar’ diye hayıflanıyorsam…
Ve hep seninle buluşacağımız anı bekliyorsam…
Kitap okurken seni düşünmekten kendimi alamayıp aynı satırı defalarca tekrar ediyorsam…
Sonra sana bunu anlattığımda birlikte ne kadar güleceğimizi düşünüyorsam…
Seninle ilgili planlar yapıyorsam…
Sadece varsayımlara dayalı olsa bile o planları mükemmelleştirmek için her ayrıntının üzeride dakikalarca düşünüyorsam…
Yıllardır sevgililerin kullandığı klasik sözcüklerin benim duygularımı anlatmaya yetmediğini fark ediyorsam…
Yinede bunları söylemekten hiç ama hiç bıkmıyorsam…
Sevgimin coşkusunu sana yansıttığımda senin de bana aynı coşkuyla karşılık vereceğini biliyorsam…
Kahkahanın en güzelini seninle atacağımı,yemeğin en güzelini seninle yiyeceğimi, seninle düşünüyorsam…
‘hayatının en anlamlı şeyi ne’ diye sorduklarında tereddüt bile etmeden senin adını verebiliyorsam…

Sen benim için VAZGEÇİLMEZ olmuşsun demektir!!!

Benim için Aşk Sabahları mutluluk, gündüzleri hasret, akşamları sevinçtir… Aşk sevgilinin gözlerinde yaşama sebebi bulmaktır. Aşk eldeki iki yarım elmadan büyük olanını sevgiliye vermektir. Aşk için sızlasa da sevgilinin yüzüne gülümseyebilmektir. Aşk susuzluk öldürecek olsa da bardağı önce ona uzatmaktır. Aşk iki elin tutmaz olsa da onu sırtında taşıyabilmektir. Aşk almadan verirken gocunmamaktır. Aşk gözlerini kapattığında onun kokusunu duyabilmektir. Aşk bağıra bağıra “seviyorum” diyebilmektir.. Aşk sen soğuk karların içindeyken içini ısıtan ateştir. Aşk yaşarken ölmek ya da öldükten sonra yaşayabilmektir

 Aşk bir avuç kum içindeki bir kaç parça altın gibidir!!! Kum parmaklarınızın arasından kayarken, tek düşündüğünüz altının sonunda avucunuzda kalmasıdır… Sonunda altın avucunuzda öyle veya böyle kalır… Daha sonra anlarsınız ki… Gerçek Aşk o akan kumlardaymış. Aşk belki sevilmeden sevmek demektir. Aşk ellerinle onun ellerini tutarken gözlerinin içine bakıp pembe düşler kurmaktır. Aşk sevgili için her şeyini verebilmektir…  Bence aşk kendini unutup başkasını yaşamaktır. Aşk acı çekmektir. Bir yudum suyun olsa bile onunla paylaşmaktır. Geceleri uykusuz kalmak, sabahları da koşarak onun yanına gitmektir. Her an yanında olsa bile, yine de onu özlemektir. Onu bir çiçekten bile kıskanacak, ama son nefesini bile ona verecek duruma gelmektir. İşte aşk budur ve ben sana AŞIĞIM!!!

merhaba hayat..

nasılsın görüşmeyeli? ben iiyim. hatta çok iiyim. bu sefer sana cebimde değil yüreğimde sevdayla geldim. umutlar getirdim yarına dair.

biliyorum kızgınsın bana. hep kalanlardan olmaya çalıştım. ama hepte mecburen gidenlerden oldum. ama bu sefer farklı olacak eminim.

masmavi denizlerde bu sefer yalnız değilim. HyLPrmm var. dahada umutlu asılacağım artık küreklere.. yaşama yeni anlamlar katacağım yine.. Sevdaya şiirler aşkıma destanlar yazacağım mavi mavi..

merhaba hayat.

Yağan sağanaklar, soldurur tenimi,
Eritir, yıpratır, yerle bir eder,
Damlaların imaları, dermansız bedenimi
Bir hüzünlü şarkı, bir kaç şiir
Saçlarımı denize savuran bir rüzgar
Sürgünüm ben bu derin azaba
Şikayetim yok çekerim cezamı.
Bekleyemem artık ne bir deva,
Ne de hiç gelmemiş bir bahar,
Saplanmışım bu dipsiz kedere,
Çevir gözlerini gözlerimden
Ne olur git, bir soru sormadan, dönüpte bakmadan
Git…Adını, simanı bırakıpta  sonra sadece git.
Umurumda değil bu ağır kelepçeler,
Bu karanlık, bu soğuk zindanlar.
Oysa bakışların, esir eder beni bana
Vurur yüreğime akkordan bir kilit…
Ölümün bu seferinde, bana haramdır
Mis kokulu yaseminler, özgür çağlayanlar.
Bu sefer sadece içime akıttığım gözyaşlarım var
Beni bırakın burada, cezamı çekeyim ve öleyim.
Ben nasıl olsa her seferinde dirileceğim,
Yeniden doğuşumdur, seni sevme hayalim.
Ben bir daha seni sevene kadar hoşça kal,
Hoşçakal, en berrak hayalim benim.Hoşçakal…

kimsesiz, çıkar arayışları nafile, uzun ve amaçsız köprü başlarında..
yalın ayakmış cocuklar kime ne ?
evet..
bana..
benim..
hatta birilerinin umurunda olması lazım yavan aşkların kusursuzluğu..
kuralarda adım yalnıza çıkmış..
kumlara, kusursuzca gömülmüş aşklar..

belki birgün,
lodos bize doğru eser de,
görürüz kimler kalmış yasaklığı ile kaderin..

ey külfeti ağır, susuz karamsarlığa bürünmüş ben..
sana çağırıyorum..
işte ben..
işte karşında ki..
kızıl toprağın otuna yumulmuş..
tuzsuz..
yalın..
ve kimsesiz ben..

sana sesleniyorum..
belki son çağrımdır bu..

umarsızsa kader sana karşı..
dik dur ezilme..
nasıl olsa doğacak güneş..
ve batacaktır karanlık gölgesinde umudun..
maviye gömüleceksin..
kıpkızıl..
güneşin o mağrur maviliğine..

adın koyulmuş olacak çocuk..
yeniden doğmuş gibi.. adın olacak mavi umut..

Yoksul aşkları ektim artık kalbime

Geceler kabus

Gündüzler ışıksız kalacak

Sahipsiz bir ben ile uzaklarda bir sen

hesap soracaklar bana

Yalnızlık akacak gözyaşlarımdan

Susacağım…

Kavuşmasız beraberlikler yolunda

koşar adımlar vuracak ayaklarıma

Durmak istercesine koşacağım

Koştukça küçüleceksin içimde

Dağ olacak mutsuzluğum

Deprem misali sarsılacağım

Umut bir perde olacak açmak istediğim

başı sonu olmayan

Açabilsem belki bekleyeceğim

Beklerken tekrar tekrar seveceğim

Kurak bir zamanın içinde

kır çiçeklerine hasret kalacak nefesim

Ve

Sen olmayan heryerde

bir hiçlik saracak dört bir yanımı

Keşke söyleyebilsem şimdi sana

Okyanusun ortasında bir sığlık sensizlik..

veryansın etsin gündüzlerim gecelerime,
seni görmediğim,
ve göremeyeceğim her an haram geçsin gözlerime.
gecelerin üç buçuğuna yazmışım adını.
güneş doğsa ne yazar,doğmasa ne yazar
 
sensizliğin o siyah umutsuzluğu,
çöksün mavi umutlarımın üzerine  kara bir bulut misali.
ve seni göremeyeceksem bir daha,
mavi bir kefene sarıp,
kör bir çukura gömsünler beni.
ve yüzündeki o tatlı tebessümle yolcu et beni
masmavi umutlara!

bir buğulu yağmur kaldı gözlerimde sen giderken,
ardından bakıp,
usulca döküldü gözyaşlarım..

bulutlar kıskandı bu gözyaşı yağmurumu..

veda sözcükleri düşerken dudaklarından,
kalıverdim öylece sessiz
konuşamadım..
sende bilirsin ya hani,
sevmem ben verdaları,
her veda bir ölüm benim yüreğimde..

gidiyordun işte,
başımı öne eğip öylece gidişini seyretmek düşmüştü gözlerime..

acılar bekliyordu beni birkez daha,
sevda sınırlarında,
yalnızlıklar çevirecekti yolumu..

ben kendi elimle çizerimde sonumu,
ama sen ağlama,
sakın ağlama..
okurken bu yaralı mektubumu..

belkide her sevdanın sonuydu ayrılık
ağlamak düşerdi insana ayrılırken,
görmedim,
çevirmiştin yüzünü..

ağlamışmıydın sende?

dokunamıyordum sana,
ağlattıysam “bi’tanem” gücenme,
kızma bana..

yarım kalıyordum sensiz,
gidiyordun birdaha hiç dönmemecesine.

azrailin eline düşmüştü sanki ruhum,
acı çekiyor ölemiyordum.
üzerime hasret toprağı serpiliyordu,
bir mezara gömülürcesine..
uykusuz gecelere esir olmuştu gözlerim,
ağır bir yük bırakıyordun kalbimde.

binerken veda trenine,
hoşcakal sözünü düşüremiyordun dudağından,
ne bilim,
belkide söylemek istemiyordun,
sessizce gitmek istiyor sadece bakınıyordun.
ne kadar gizlemeye çalışsamda ben gözyaşlarımı tutamıyordum,
sen gidiyor ve ben ölüyordum..

bir eski resim kaldı elimde ve
aşkımızın parçalanmış kırıntıları cebimde,
sen duymasanda!
ben resminle konuşuyordum her gece,
sen yine sadece bakıyordun,
yada ben,
ben artık deliriyordum..

yıldızlarla dertleştim gecelerce
hani, bir yıldız vardı ya bak bu sensin dediğim
gariptir kaç gecedir onuda bulamıyordum yerinde
odamı kırıldı bana?

yok yok!

ya ben deliriyorum,

yada ölesiye hasretim sana!!..